Zal Monkeypox Corona-weg gaan? 

Het apenpokkenvirus (MPXV) is nauw verwant aan de pokken, het dodelijkste virus in de geschiedenis dat in de afgelopen eeuwen ongekende verwoesting onder de menselijke bevolking heeft aangericht en meer doden eiste dan welke andere infectieziekte dan ook, zelfs meer dan de pest en cholera. Na de volledige uitroeiing van de pokken zo'n 50 jaar geleden en de daaropvolgende stopzetting van het pokkenvaccinatieprogramma (dat ook enige bescherming bood tegen het apenpokkenvirus), heeft de huidige menselijke bevolking een veel lagere immuniteit tegen deze groep virussen. Dit verklaart de huidige opkomst en verspreiding van het apenpokkenvirus vanuit de endemische gebieden in Afrika naar Noord-Amerika, Europa en Australië. Naast verspreiding via nauw contact zijn er aanwijzingen dat het apenpokkenvirus zich ook kan verspreiden via ademhalingsdruppels (en mogelijk aerosolen over korte afstand) of door contact met besmet materiaal. Deze situatie vraagt ​​om verscherpte surveillance en de ontwikkeling van nieuwe oplossingen om de verspreiding van het virus tegen te gaan. De behoefte kan niet alleen ontstaan ​​aan de ontwikkeling van nieuwe diagnostische instrumenten voor vroege detectie van de ziekte, maar ook aan geschikte en effectieve vaccins in combinatie met relevante therapieën. Dit zou gebaseerd kunnen zijn op virale immunomodulerende eiwitten die het menselijke immuunsysteem verstoren. Dit commentaar bespreekt de maatregelen die nodig zijn om te voorkomen dat apenpokken zich net als corona verspreiden.

Hoewel de COVID-19- pandemie lijkt af te nemen, althans wat betreft de ernstige gevallen die ziekenhuisopname vereisen en de sterftecijfers, is de apenpokkenziekte, veroorzaakt door het apenpokkenvirus (MPXV), de laatste tijd veel in het nieuws vanwege de uitgebreide geografische verspreiding vanuit de endemische gebieden in Afrika naar landen in Noord-Amerika, Europa en Australië. Hoewel apenpokken geen nieuw virus is, noch pokken (een van de dodelijkste virussen in de geschiedenis, verantwoordelijk voor meer dan 300 miljoen sterfgevallen sinds 1900 ⁽¹⁾ en ongekende verwoesting van de menselijke bevolking veroorzaakt, met meer doden dan welke andere infectieziekte dan ook, zelfs meer dan de pest en cholera) ⁽²⁾ , heeft het wereldwijd alarm geslagen. Velen denken dat het een mogelijke volgende corona -achtige pandemie zou kunnen worden in de nabije toekomst, vooral gezien het feit dat het apenpokkenvirus nauw verwant is aan het pokkenvirus en de huidige menselijke bevolking een verminderde immuniteit tegen pokkenvirussen heeft als gevolg van de uitroeiing van pokken en de daaropvolgende stopzetting van het pokkenvaccinatieprogramma, dat ook enige kruisbescherming bood tegen het apenpokkenvirus.

Het apenpokkenvirus (MPXV), het virus dat verantwoordelijk is voor de pokkenachtige ziekte bij mensen, is een DNA-virus dat behoort tot de familie Poxviridae en het geslacht Orthopoxviral. Het is nauw verwant aan het variolavirus dat pokken veroorzaakt. Het apenpokkenvirus wordt op natuurlijke wijze overgedragen van dier op mens en vice versa. Het werd voor het eerst ontdekt bij apen in 1958 (vandaar de naam apenpokken). Het eerste geval bij mensen werd in 1970 gemeld in Congo. Sindsdien is het endemisch in gebieden in Afrika. Buiten Afrika werd het voor het eerst gemeld in 2003 ⁽³⁾ . Er is een gestage toename van het aantal gevallen sinds de eerste melding in 1970, van slechts 47 tussen 1970 en 79 tot ongeveer 9400 bevestigde gevallen in 2021 alleen al. De WHO heeft de dreiging van apenpokken als matig geclassificeerd, aangezien er sinds januari 2022 2103 bevestigde gevallen zijn geweest, waarvan 98% in mei en juni 2022.

Apenpokken kunnen al snel een wereldwijde bedreiging vormen vanwege het fenomeen van afnemende immuniteit dat is opgetreden sinds de uitroeiing van de pokken bijna 50 jaar geleden. Bovendien, hoewel het MPXV een lagere mutatiefrequentie heeft, bestaat de mogelijkheid dat het mutaties verwerft die het in staat stellen mensen te infecteren en ernstige ziekte te veroorzaken, als gevolg van selectiedruk ⁽⁴⁾ . De laatste uitbraak laat inderdaad de aanwezigheid van dergelijke mutaties zien, resulterend in veranderde eiwitten die MPXV in staat stellen ziekte te veroorzaken die leidt tot morbiditeit en mortaliteit bij mensen, vergeleken met eerdere uitbraken ⁽⁴⁾ . Een andere uitdaging die MPXV met zich meebrengt, die onlangs naar voren is gekomen uit een Brits onderzoek ⁽⁵⁾ , is de langdurige aanwezigheid van het virus bij verschillende patiënten als gevolg van virusuitscheiding via de bovenste luchtwegen, nadat alle huidlaesies zijn ingekorst. Dit kan leiden tot potentiële verspreiding van het virus door niezen, door contact met de vrijgekomen druppeltjes. Dit suggereert dat MPXV in staat is zich te verspreiden zoals SARS-CoV-2 de wereld overspoelde, via de luchtwegen, en zo de volledige ziekte te veroorzaken. De WHO zegt in haar recente situatie-update ^{(6) :} 'Overdracht van mens tot mens vindt plaats door nauwe nabijheid of direct fysiek contact (bijvoorbeeld van gezicht tot gezicht, huid tot huid, mond tot mond, mond tot huidcontact, ook tijdens seks) met de huid of slijmvliezen die al dan niet bekende infectieuze laesies hebben, zoals mucocutane zweren, ademhalingsdruppels (en mogelijk aerosolen over korte afstand), of contact met besmet materiaal (bijvoorbeeld linnengoed, beddengoed, elektronica, kleding)'.

Gezien het potentieel van een pandemiescenario en de recente uitbraak en toename van gevallen buiten Afrika, is er behoefte aan verscherpte surveillance (hoewel er momenteel wel surveillance is, is er behoefte aan een verhoging daarvan) en detectiemechanismen om de epidemiologie van deze heroplevende ziekte te begrijpen en te voorkomen dat deze uitgroeit tot een pandemie ⁽³⁾ . Het gebrek aan surveillance en bewustwording kan bijdragen aan een potentiële wereldwijde uitbraak. Omdat apenpokken een zeldzame ziekte zijn, is de diagnose gebaseerd op de klinische manifestatie van symptomen (gezwollen lymfeklieren om apenpokken te onderscheiden van andere vormen van pokken en karakteristieke huidlaesies) en bevestiging door histopathologie en virusisolatie. Gezien de recente uitbraken op verschillende continenten, is er een duidelijke behoefte aan de ontwikkeling van nieuwe moleculaire diagnostische instrumenten om MPVX te detecteren voordat het zich als een volledig ontwikkelde ziekte manifesteert, het implementeren van infectiebestrijdingsmaatregelen en het introduceren van behandelingsstrategieën met behulp van de momenteel beschikbare geneesmiddelen ⁽⁵⁾ tegen pokken, samen met de ontwikkeling van nieuwe en effectieve therapieën voor MPVX. Er kan ook behoefte ontstaan ​​om de pokkenvaccinatie opnieuw op te starten of om nieuwe en effectievere vaccins tegen apenpokken te ontwikkelen. De capaciteiten die farmaceutische bedrijven wereldwijd hebben ontwikkeld voor de ontwikkeling en productie van vaccins als gevolg van de coronapandemie, zullen zeker een voordeel opleveren bij het snel ontwerpen van nieuwe vaccins tegen MPXV en kunnen helpen voorkomen dat MPXV zich via het coronavirus verspreidt.

De nieuwe moleculaire diagnostiek kan gebaseerd zijn op de detectie van virusgecodeerde immunomodulerende eiwitten ^(7), zoals het gen voor het IFN-gamma-bindend eiwit dat gemeenschappelijk is voor alle orthopoxvirussen ⁽⁸⁾ . Daarnaast kunnen therapeutische middelen worden ontwikkeld (zowel op basis van kleine moleculen als eiwitten) die gericht zijn op het IFN-gamma-bindend eiwit van het apenpokkenvirus, dat de IFN-gamma-signalering verstoort. Het IFN-gamma-bindend eiwit kan ook worden gebruikt als kandidaat-vaccin tegen het apenpokkenvirus.

Het lijkt erop dat de volledige uitroeiing van de pokken geen goed idee was. In feite zou men kunnen toestaan ​​dat infecties op een ongevaarlijk laagste niveau in de bevolking blijven om een ​​minimaal niveau van immuniteit te behouden. Misschien is het een goed doordachte strategie om geen enkele ziekte volledig uit te roeien!!!   

*** 

DOI: https://doi.org/10.29198/scieu/2206231

***

Referenties:  

1. American Museum of Natural History 2022. Pokken - Lessen uit het verleden. Online verkrijgbaar bij https://www.amnh.org/explore/science-topics/disease-eradication/countdown-to-zero/smallpox#:~:text=One%20of%20history’s%20deadliest%20diseases,the%20first%20disease%20ever%20eradicated. Toegang tot 20 juni 2022.  

2. Krylova O, Earn DJD (2020) Patronen van pokkensterfte in Londen, Engeland, gedurende drie eeuwen. PLoS Biol 18 (12): e3000506. DOI: https://doi.org/10.1371/journal.pbio.3000506 

3. Bunge E., et al. 2022. De veranderende epidemiologie van menselijke apenpokken: een potentiële bedreiging? Een systematische review. PLOS Verwaarloosde ziekten. Gepubliceerd: 11 februari 2022. DOI: https://doi.org/10.1371/journal.pntd.0010141 

4. Zhang, Y., Zhang, JY. & Wang, FS. Uitbraak van apenpokken: een nieuwe bedreiging na COVID-19?. Militair Med Res 9, 29 (2022). https://doi.org/10.1186/s40779-022-00395-y 

5. Adler H., et al. 2022. Klinische kenmerken en behandeling van menselijke apenpokken: een retrospectief observationeel onderzoek in het VK, The Lancet Infectious Diseases. DOI: https://doi.org/10.1016/S1473-3099(22)00228-6 

6. WHO 2022. Uitbraak van apenpokken in meerdere landen: situatie-update. Gepubliceerd op 4 juni 2022. Online beschikbaar op: https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news/item/2022-DON392 Betreden op 21 juni 2022. 

7. Mike Bray, Mark Buller, Terugkijkend op pokken, klinische infectieziekten, deel 38, nummer 6, 15 maart 2004, pagina's 882–889, https://doi.org/10.1086/381976   

8. Nuara A., c.s. 2008. Structuur en mechanisme van IFN-γ-antagonisme door een orthopoxvirus IFN-γ-bindend eiwit. PNAS. 12 februari 2008. 105 (6) 1861-1866. DOI: https://doi.org/10.1073/pnas.0705753105 

Bibliografie 

1. Ongebonden geneeskunde. Onderzoeken naar Monkeypox - https://www.unboundmedicine.com/medline/research/Monkeypox 

2. Edouard Mathieu, Saloni Dattani, Hannah Ritchie en Max Roser (2022) - "Monkeypox". Online gepubliceerd op OurWorldInData.org. Opgehaald van: 'https://ourworldindata.org/monkeypox '[Online bron] 

3. Farahat, RA, Abdelaal, A., Shah, J. et al. Uitbraken van apenpokken tijdens de COVID-19-pandemie: kijken we naar een onafhankelijk fenomeen of een overlappende pandemie? Ann Clin Microbiol Antimicrob 21, 26 (2022). DOI: https://doi.org/10.1186/s12941-022-00518-2 or https://ann-clinmicrob.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12941-022-00518-2#citeas  

4. Pittman P. et al. 2022. Klinische karakterisering van menselijke apenpokkeninfecties in de Democratische Republiek Congo. Voordruk in medRixv. Geplaatst op 29 mei 2022. DOI: https://doi.org/10.1101/2022.05.26.22273379  

5. Yang, Z., Gray, M. & Winter, L. Waarom doen pokkenvirussen er nog steeds toe?. Cel Biosci 11, 96 (2021). https://doi.org/10.1186/s13578-021-00610-8

6. Yang Z. Monkeypox: een potentiële wereldwijde bedreiging? J Med Virol. 2022 25 mei. doi: https://doi.org/10.1002/jmv.27884 . E-publicatie voorafgaand aan druk. PMID: 35614026. 

7. Zhilong Yang. Twitteren. https://mobile.twitter.com/yang_zhilong/with_replies 

***