Hoewel gegevens van orbiters aanwezigheid hebben gesuggereerd water ijs, de verkenning van maan- kraters in de poolgebieden van de maan zijn niet mogelijk geweest vanwege het ontbreken van geschikte technologie voor stroomvoorziening maan- rovers in de voortdurend donkere, superkoude gebieden met een temperatuur van –240°C. Het project PHILIP ('Powering rovers by High Intensity Laser Induction on Planeten') in opdracht van European Tussenruimte Het Agentschap is bereid prototypes te ontwikkelen die deze rovers laserkracht kunnen leveren in een poging het bewijs van het bestaan ervan te onderzoeken water in deze kraters.
Moon roteert niet om zijn as zoals het rond de aarde draait, vandaar dat de andere kant van de maan nooit zichtbaar is vanaf de aarde, maar beide zijden krijgen twee weken zonlicht gevolgd door twee weken nacht.
Er zijn echter verzonken gebieden in kraters in de poolgebieden van de maan die nooit zonlicht ontvangen vanwege de lage zonlichthoek waardoor de diepe binnenkant van de kraters voor altijd in de schaduw blijft. Deze voortdurende duisternis in de poolkraters maakt ze superkoud in het bereik van –240°C, wat ruwweg overeenkomt met ongeveer 30 Kelvin, dwz 30 graden boven het absolute nulpunt. De gegevens ontvangen van de maan- orbiters van ESA, ISRO en NASA hebben aangetoond dat deze permanent beschaduwde gebieden rijk zijn aan waterstof, wat wijst op de aanwezigheid van water (ijs) in deze kraters. Deze informatie is zowel interessant voor de wetenschap als voor een lokale bron van informatie.water en zuurstof' voor toekomstige menselijke bewoning op de maan. Daarom is er behoefte aan een rover die naar dergelijke kraters kan gaan, kan boren en monsters kan meenemen om te testen om de aanwezigheid van ijs daar te bevestigen. Gegeven maan- rovers werken meestal op zonne-energie. Dit is tot nu toe niet gelukt omdat het niet mogelijk is geweest om de stroomtoevoer naar rovers te garanderen terwijl deze enkele van deze donkere kraters verkent.
Een overweging was om nucleair aangedreven rovers te hebben, maar dit bleek ongeschikt voor ijsexploratie.
Gebaseerd op de rapporten over het gebruik van laser om drones aan te drijven om ze voor een langere duur in de lucht te houden, het project PHILIP ('Rovers van stroom voorzien door laserinductie met hoge intensiteit aan Planeten') werd gemaakt in opdracht van European Tussenruimte Agentschap voor het ontwerpen van een compleet laser aangedreven verkenningsmissie.
Het PHILIP-project is nu voltooid en de ESA is een stap dichter bij de stroomvoorziening maan- rovers met lasers om het superkoude donker te verkennen maankraters in de buurt van de polen.
ESA zou nu beginnen met het ontwikkelen van prototypen voor het verkennen van de donkere kraters die bewijs zouden leveren voor de bevestiging van de aanwezigheid van water (ijs) leidend tot de realisatie van de menselijke droom om deze satelliet te bewonen.
***
Bronnen:
The European Space Agency 2020. Enabling & Support / Space Engineering & Technology. Laser-aangedreven rover om de donkere schaduwen van de maan te verkennen. Geplaatst op 14 mei 2020. Online beschikbaar op http://www.esa.int/Enabling_Support/Space_Engineering_Technology/Laser-powered_rover_to_explore_Moon_s_dark_shadows Geraadpleegd op 15 mei 2020.
***
