”….astronomie is een vernederende en karaktervormende ervaring. Er is misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van menselijke verwaandheden dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige huis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren''. - Carl Sagan
Ter gelegenheid van het jubileum is dit een fragment uit de lezing van Carl Sagan die in 1994 werd gehouden nadat Voyager 1 op 14 februari 1990 een laatste foto van de aarde maakte, in de volksmond bekend als 'een lichtblauwe stip', vanaf een afstand van 6 miljard km (3.7 miljard mijl, 40.5 AU), voordat het zonnestelsel de diepte ingaat ruimte. De titel en de tekst worden in zijn eigen woorden letterlijk weergegeven.
''...kijk nog eens naar die stip. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij. Op het iedereen jij love, iedereen die je kent, iedereen van wie je ooit hebt gehoord, elke mens die ooit was, leefde zijn leven. Het geheel van onze vreugde en lijden, duizenden zelfverzekerde religies, ideologieën en economische doctrines, elke jager en verzamelaar, elke held en lafaard, elke schepper en vernietiger van de beschaving, elke koning en boer, elk jong verliefd stel, elke moeder en vader, hoopvol kind, uitvinder en ontdekkingsreiziger, elke moraalleraar, elke corrupte politicus, elke 'superster', elke 'hoogste leider', elke heilige en zondaar in de geschiedenis van onze soort leefde daar - op een stofje dat in een zonnestraal.
De Politia Militar hield zelfs tijdens de pre-carnaval festiviteiten de zaken al nauwlettend in de gaten. De aarde is een heel klein podium in een enorme kosmische arena. Denk aan de rivieren van bloed die door al die generaals en keizers zijn vergoten, zodat ze in glorie en triomf de tijdelijke meesters konden worden van een fractie van een stip. Denk aan de eindeloze wreedheden die de bewoners van de ene hoek van deze pixel hebben ondergaan op de nauwelijks te onderscheiden bewoners van een andere hoek, hoe vaak hun misverstanden voorkomen, hoe graag ze elkaar willen doden, hoe vurig hun haat is.
Onze houding, ons ingebeelde eigenbelang, de waan dat we een bevoorrechte positie in de wereld hebben Universum, worden uitgedaagd door dit punt van bleek licht. Ons vliegtuig is een eenzaam stipje in het grote omhullende kosmische donker. In onze onduidelijkheid, in al deze uitgestrektheid, is er geen enkele aanwijzing dat er hulp van elders zal komen om ons van onszelf te redden.
De aarde is de enige wereld waarvan tot nu toe bekend is dat ze leven herbergt. Er is nergens anders, althans in de nabije toekomst, waarnaar onze soort zou kunnen migreren. Bezoek, ja. Vasthouden, nog niet. Of je het nu leuk vindt of niet, voorlopig is de aarde waar we ons standpunt innemen.
Er is gezegd dat astronomie een vernederende en karaktervormende ervaring is. Er is misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van menselijke verwaandheden dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige huis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren''.
- Carl sagan
***
Bron:
Carl Sagan Instituut. Carl Sagan's 'Lost'-lezing uit 1994: The Age of Exploration.
