Met de komst van COVID-19 lijkt er een negatieve selectiedruk te zijn die werkt tegen degenen die genetisch of anderszins (vanwege hun levensstijl, comorbiditeiten enz.) vatbaar zijn voor het ontwikkelen van ernstige symptomen, die uiteindelijk tot de dood leiden. De meerderheid van de mensen is onaangetast of ontwikkelt milde tot matige symptomen en overleeft. Minder dan 5% van de bevolking heeft een hoog risico op ernstige symptomen, schade aan de longen en de daaruit voortvloeiende sterfte. De manier waarop de varianten evolueren, met name hoe het gebeurde in Italië aan het begin van de pandemie en de huidige gebeurtenissen in India lijken erop te wijzen dat de bevolking die vatbaar is voor het ontwikkelen van ernstige symptomen het risico loopt te worden geëlimineerd. Dit wordt des te relevanter, vooral in de context van mogelijke ineffectiviteit van de momenteel beschikbare vaccins tegen het steeds muterende virus. Zal er eindelijk een populatie ontstaan die van nature immuun zal zijn voor het SARS-CoV 2-virus?
Darwin's theorie van natuurlijke selectie en het ontstaan van nieuwe soorten speelde een sleutelrol bij het ontstaan van de moderne mens. Er was een continue negatieve selectiedruk, in de wilde natuurlijke wereld waarin we leefden, tegen die individuen die ongeschikt waren om te overleven in de nieuwe en veranderende omgeving. Degenen met de gewenste geschikte eigenschappen werden begunstigd door de natuur en gingen verder met overleven en voortplanten. Na verloop van tijd stapelden deze geschikte kenmerken zich op in nakomelingen, waardoor een populatie ontstond die duidelijk verschilde van de vorige.
Dit proces van ‘survival of the fittest’ kwam echter bijna tot stilstand door de groei van menselijk beschaving en industrialisatie. De verzorgingsstaat en de vooruitgang in de medische wetenschappen zorgden ervoor dat mensen die anders niet zouden hebben overleefd als gevolg van de negatieve selectiedruk tegen hen, overleefden en zich voortplantten. Dit leidde bijna tot een pauze in de natuurlijke selectie onder mensen. In werkelijkheid kan het hebben geleid tot het ontstaan van kunstmatige selectie onder de bevolking menselijk species.
Met de komst van COVID-19 lijkt er een negatieve selectiedruk te zijn die werkt tegen degenen die genetisch of anderszins (vanwege hun levensstijl, comorbiditeiten enz.) vatbaar zijn voor het ontwikkelen van ernstige symptomen, die uiteindelijk tot de dood leiden. De meerderheid van de mensen is onaangetast of ontwikkelt milde tot matige symptomen en overleeft. Minder dan 5% van de bevolking heeft een hoog risico op ernstige symptomen, schade aan de longen en de daaruit voortvloeiende sterfte. De manier waarop de varianten evolueren, met name hoe het gebeurde in Italië aan het begin van de pandemie en de huidige gebeurtenissen in India lijken erop te wijzen dat de bevolking die vatbaar is voor het ontwikkelen van ernstige symptomen het risico loopt te worden geëlimineerd. Dit wordt des te relevanter, vooral in de context van mogelijke ineffectiviteit van de momenteel beschikbare vaccins tegen het steeds muterende virus.
Blijkbaar lijkt COVID-19 de natuurlijke selectie onder de bevolking opnieuw op gang te hebben gebracht menselijk wezens.
***
