Onderzoekers hebben een alternatieve benadering bestudeerd om de functie van immuuncellen te reguleren om obesitas te behandelen
Obesitas is een chronische ziekte die 30% van de wereldbevolking treft . De belangrijkste oorzaak van obesitas is een overmatige consumptie van vetrijk voedsel en een gebrek aan lichaamsbeweging. De overmaat aan energie (voornamelijk afkomstig van vetten en suikers) wordt vervolgens in het lichaam opgeslagen als vet, wat leidt tot een hoog lichaamsgewicht. De Body Mass Index (BMI) van een obese persoon is zeer hoog, tussen de 25 en 30. Veel factoren dragen bij aan obesitas, zoals genetica, stofwisseling, levensstijl en omgevingsfactoren. Obesitas of een hoog lichaamsgewicht leidt vervolgens tot andere negatieve gevolgen voor het lichaam door schadelijke ontstekingen te veroorzaken. Mensen met obesitas of overgewicht lopen een hoger risico op het ontwikkelen van ernstige ziekten of aandoeningen, waaronder hart- en vaatziekten door verstopte aderen, diabetes type 2 en ernstige bot- en gewrichtsaandoeningen.
Een studie gepubliceerd in Proceedings of National Academy of Sciences USA werpt licht op de reden waarom immuuncellen in ons vetweefsel schadelijk worden bij mensen met obesitas. Deze immuuncellen, die normaal gesproken als nuttig worden beschouwd, beginnen ongewenste ontstekingen en veranderingen in het metabolisme te veroorzaken. Vrije radicalen worden in ons lichaam geproduceerd tijdens normale stofwisselingsprocessen of door blootstelling aan externe bronnen zoals schadelijke straling, roken, milieuvervuiling, enzovoort. Vrije radicalen zijn onstabiele en schadelijke atomen die cellen in ons lichaam kunnen beschadigen en veroudering en ziekte kunnen veroorzaken. Onderzoekers van de University of Virginia School of Medicine stellen dat deze vrije radicalen zeer reactief zijn bij mensen met obesitas, omdat ze reageren met lipiden in het vetweefsel. Zodra lipiden – die een aantrekkelijk doelwit vormen voor vrije radicalen – zich binden aan vrije radicalen, treedt een normale immuunreactie in het lichaam op die ontstekingen veroorzaakt en resulteert in 'lipideoxidatie'. De kleine geoxideerde lipiden zijn vrijwel onschadelijk en komen voor in gezonde cellen. Langere, volledig geoxideerde lipiden, die doorgaans in vetweefsel voorkomen, veroorzaken echter overmatige, schadelijke ontstekingen die de obesitasziekte in het vetweefsel verder aanwakkeren.
De kennis over deze problematische geoxideerde lipiden kan worden gebruikt om een methode te ontwikkelen om ze te blokkeren, wat vervolgens schadelijke ontstekingen kan voorkomen. Bijvoorbeeld een medicijn dat de hoeveelheid schadelijke geoxideerde lipiden kan verminderen of volledig kan elimineren. Zo'n therapie zou zeer gunstig zijn voor een chronische ziekte zoals obesitas. Wetenschappers wijzen er echter op dat het uitroeien van alle ontstekingen wellicht niet de juiste aanpak is, omdat sommige ontstekingen nuttig zijn voor het lichaam. Het richten op de stofwisseling van immuuncellen in ons immuunsysteem is een aanpak die al wordt gebruikt bij kanker.
***
Bron (nen)
Serbulea V et al. 2018. Macrofaagfenotype en bio-energetica worden gecontroleerd door geoxideerde fosfolipiden die worden geïdentificeerd in mager en zwaarlijvig vetweefsel. Proceedings van de National Academy of Sciences. 115 (27).
https://doi.org/10.1073/pnas.1800544115
***
