Een nieuwe studie geeft aan dat de twee ijzeren artefacten (een holle halve bol en een armband) in de Schat van Villena zijn gemaakt met behulp van buitenaards meteoritisch ijzer. Dit suggereert dat de schat werd geproduceerd in de late bronstijd voordat de productie van landijzer later in de ijzertijd begon.
Schat van Villena, een unieke set van 66 stuks van verschillende metalen, wordt beschouwd als de belangrijkste prehistorische schat van Europa. De schat werd in 1963 ontdekt nabij de stad Villena in de provincie Alicante in Spanje en wordt tentoongesteld in het plaatselijke Archeologisch Museum José María Soler. De overblijfselen werden 3,000 jaar geleden verborgen en behoren tot de bronstijd. De aanwezigheid van twee metalen stukken ijzer (een holle halve bolkap en een armband) in de schat had velen ertoe gebracht de chronologie te verlagen tot de late bronstijd of de vroege ijzertijd. De oorspronkelijke ontdekker had ook het 'ijzeren uiterlijk' van de twee stukken opgemerkt. Vandaar de noodzaak om de identificatie van ijzer te bevestigen.
Er werd voorgesteld om de twee objecten met het ‘ijzeren uiterlijk’ te analyseren om te bepalen of ze van aards ijzer zijn gemaakt. Als blijkt dat de schat van aards ijzer is gemaakt, behoort de schat tot de late brons- of vroege ijzertijd. Meteoritische oorsprong zou daarentegen een eerdere datum binnen het Late Brons betekenen.
Meteoorijzer is van buitenaardse oorsprong en wordt aangetroffen in bepaalde soorten meteorieten die van buitenaf op de aarde vallen. ruimte. Ze zijn samengesteld uit een ijzer-nikkellegering (Fe-Ni) met een variabele nikkelsamenstelling die vaak groter is dan 5% en andere kleine sporenelementen zoals kobalt (Co). De meeste Fe-Ni-meteorieten hebben een Widsmanstätten-microstructuur die kan worden herkend aan de hand van de metallografie van een vers metaalmonster. De samenstelling van terrestrische ijzer verkregen uit de reductie van mineralen gevonden op aarde is daarentegen anders. Het bevat weinig of geen nikkel dat analytisch kan worden gedetecteerd. De verschillen in samenstelling en microstructuur kunnen in het laboratorium worden bestudeerd om te bepalen of een stuk ijzer is gemaakt van buitenaards meteorietijzer of aards ijzer.
De onderzoekers analyseerden de geëxtraheerde monsters. De bevindingen ondersteunen de opvatting dat de twee ijzeren stukken (namelijk de dop en de armband) in de Schat van Villena gemaakt zijn van meteoritisch ijzer, vandaar de chronologie van de late bronstijd voorafgaand aan het begin van de productie van aards ijzer. Er zijn echter verdere tests nodig om de mate van zekerheid te vergroten.
Het gebruik van meteorietijzer in de Schat van Villena is niet uniek. In de artefacten van anderen is meteorietijzer aangetroffen archeologisch plaatsen binnen Europa zoals in een pijlpunt in Mörigen (Zwitserland).
***
Referenties:
- Raad voor Toerisme. Schat van Villena en Archeologisch Museum José María Soler. Verkrijgbaar bij https://turismovillena.com/portfolio/treasure-of-villena-and-archaeological-museum-jose-maria-soler/?lang=en
- Rovira-Llorens, S., Renzi, M., en Montero Ruiz, I. (2023). Meteoorijzer in de Villena Treasure?. Trabajos De Prehistoria, 80(2), e19. DOI: https://doi.org/10.3989/tp.2023.12333
***
 in the Treasure of Villena were made using extra-terrestrial meteoritic iron. This suggests that the Treasure was produced in the Late Bronze Age before the production of terrestrial iron started later in the Iron Age.){kind=link}