"...astronomie is een nederig makende en karaktervormende ervaring. Er is misschien geen betere illustratie van de dwaasheid van menselijke hoogmoed dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en om de bleekblauwe stip, het enige thuis dat we ooit gekend hebben, te beschermen en te koesteren ." — Carl Sagan
Ter gelegenheid van het jubileum volgt hier een fragment uit een lezing van Carl Sagan uit 1994, nadat Voyager 1 op 14 februari 1990 een laatste foto van de aarde, in de volksmond bekend als 'een bleekblauwe stip', had genomen vanaf een afstand van 6 miljard km (3.7 miljard mijl, 40.5 AE), voordat de sonde het zonnestelsel verliet en de diepte van de ruimte in trok . De titel en de tekst zijn letterlijk in zijn eigen woorden weergegeven.
"...kijk nog eens naar dat stipje. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij. Daarop hebben al diegenen van wie je houdt , die je kent, van wie je ooit hebt gehoord, ieder mens die ooit heeft bestaan, hun leven geleefd. De optelsom van onze vreugde en ons lijden, duizenden overtuigde religies, ideologieën en economische doctrines, elke jager en verzamelaar, elke held en lafaard, elke schepper en vernietiger van beschavingen, elke koning en boer, elk verliefd jong stel, elke moeder en vader, hoopvol kind, uitvinder en ontdekkingsreiziger, elke moraalleraar, elke corrupte politicus, elke 'superster', elke 'opperste leider', elke heilige en zondaar in de geschiedenis van onze soort leefde daar – op een stofje zwevend in een zonnestraal."
De aarde is slechts een klein podium in een immense kosmische arena. Denk aan de rivieren van bloed die zijn vergoten door al die generaals en keizers, die in glorie en triomf even de heersers konden worden over een fractie van een stip. Denk aan de eindeloze wreedheden die de bewoners van een hoekje van deze pixel begaan tegen de nauwelijks te onderscheiden bewoners van een ander hoekje, hoe vaak ze elkaar verkeerd begrijpen, hoe graag ze elkaar willen doden, hoe vurig hun haat is.
Onze pretenties, ons ingebeelde zelfbelang, de illusie dat we een bevoorrechte positie in het universum innemen , worden door dit zwakke lichtpuntje op de proef gesteld. Onze planeet is een eenzaam stipje in de immense, kosmische duisternis. In onze onbekendheid, in al deze uitgestrektheid, is er geen enkel teken dat er van elders hulp zal komen om ons van onszelf te redden.
De aarde is de enige wereld waarvan tot nu toe bekend is dat ze leven herbergt. Er is nergens anders, althans in de nabije toekomst, waarnaar onze soort zou kunnen migreren. Bezoek, ja. Vasthouden, nog niet. Of je het nu leuk vindt of niet, voorlopig is de aarde waar we ons standpunt innemen.
Er is gezegd dat astronomie een vernederende en karaktervormende ervaring is. Er is misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van menselijke verwaandheden dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige huis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren''.
- Carl sagan
***
Bron:
Carl Sagan Instituut. Carl Sagans "verloren" lezing uit 1994: Het tijdperk van de ontdekkingsreizen.
