Onderzoek toont de effectiviteit aan van een geautomatiseerde virtual reality-behandeling om psychologisch in te grijpen bij het verminderen van iemands hoogtevrees
Virtual Reality ( VR ) is een methode waarmee iemand moeilijke situaties in een virtuele omgeving kan herbeleven. Dit kan symptomen aan het licht brengen, waarna de patiënt getraind kan worden in verschillende reacties om zijn of haar problemen te overwinnen. VR is een snel, krachtig en nog onvoldoende gebruikt hulpmiddel dat potentieel waardevol kan zijn voor patiënten die reguliere geestelijke gezondheidszorg ontvangen. VR zou een psychologische behandeling inhouden die kan worden uitgevoerd door op een bank te zitten en een headset, controllers en koptelefoon te gebruiken.
Hoogtevrees
Hoogtevrees, ook wel acrofobie genoemd, is een psychische stoornis waarbij iemand bang is voor dingen die te maken hebben met zich ver van de grond bevinden. Deze fobie kan mild tot ernstig zijn en kan iemand ervan weerhouden om op een hoge verdieping van een gebouw te komen, een ladder te beklimmen of zelfs een roltrap te nemen. Acrofobie wordt behandeld door therapeuten met behulp van technieken zoals psychotherapie, medicatie, geleidelijke blootstelling aan hoogtes en aanverwante methoden. In een nieuwe studie, gepubliceerd in Lancet Psychiatry, werd een grootschalige gerandomiseerde, gecontroleerde studie uitgevoerd met deelnemers die klinisch gediagnosticeerd waren met hoogtevrees. Deze studie vergeleek een nieuwe geautomatiseerde virtual reality-behandeling met de standaardzorg. Het doel was om de effectiviteit van geautomatiseerde cognitieve interventie met behulp van VR voor acrofobie te evalueren.
Een nieuwe geautomatiseerde virtual reality-methode
Alle deelnemers hebben een hoogte-interpretatievragenlijst ingevuld die hun hoogtevrees beoordeelden op een schaal van 16 tot 80. Van de in totaal 100 vrijwillige volwassen deelnemers, werden 49 die meer dan een '29' scoorden op deze vragenlijst de interventiegroep genoemd. willekeurig toegewezen aan geautomatiseerde VR die werd geleverd in zes sessies van 30 minuten over een periode van twee weken. De andere 51 deelnemers, de controlegroep, kregen standaardzorg en geen VR-behandeling. De interventie werd uitgevoerd door een geanimeerde 'counselor'-avatar met behulp van spraak- en bewegingsregistratie in VR, in tegenstelling tot in het echte leven waar een therapeut een patiënt door de behandeling leidt. De interventie was vooral gericht op het begeleiden van patiënten door een tien verdiepingen tellende hoogbouw. Op elke verdieping van dit virtuele gebouw kregen patiënten taken om hun angstreactie te testen en werden ze geholpen om te leren dat ze veilig zijn. Deze taken omvatten onder meer dicht bij veiligheidsbarrières staan of op een mobiel platform net boven het atrium van het gebouw rijden. Deze activiteiten bouwden voort op de herinneringen van de deelnemers dat op hoogte zijn veilig kan zijn, wat ingaat tegen hun eerdere overtuiging dat hoogte angst en onveilig zijn betekent. Bij alle deelnemers werden drie hoogtevreesmetingen gedaan aan het begin van de behandeling, onmiddellijk aan het einde van de behandeling na 10 weken en daarna bij een follow-up van 2 weken. Er werden geen bijwerkingen gemeld. Onderzoekers beoordeelden de verandering in de score van de Heights Interpretation Questionnaire van de deelnemers, waarbij een meer of hogere score een grotere ernst van iemands hoogtevrees aangaf.
Je angst overwinnen
De resultaten toonden aan dat patiënten die een VR-behandeling kregen, tegen het einde van het experiment en bij de follow-up een verminderde hoogtevrees vertoonden in vergelijking met de controlegroep. Er zou dus kunnen worden gesuggereerd dat automatische psychologische interventie via virtual reality effectiever kan zijn in het verminderen van iemands hoogtevrees in vergelijking met klinische voordelen die worden verkregen via persoonlijke persoonlijke therapie. Veel deelnemers die meer dan drie decennia hoogtevrees hadden, reageerden ook goed op de VR-behandeling. Over het algemeen verminderde hoogtevrees met gemiddeld tweederde in de VR-groep en driekwart van de deelnemers ervoeren nu 50 procent vermindering van hun fobie.
Een dergelijk volledig geautomatiseerd counselingsysteem kan nuttig zijn bij de behandeling van hoogtevrees en kan mensen helpen om activiteiten te ondernemen die ze voorheen niet durfden, zoals het gebruik van een eenvoudige roltrap, wandelen of het lopen over touwbruggen. De therapie biedt een alternatieve en meer gepersonaliseerde psychologische expertise aan patiënten met psychische problemen . Deze technologie kan een brug slaan voor patiënten die zich niet op hun gemak voelen bij een therapeut of die niet de middelen hebben om rechtstreeks met een therapeut te praten. Toekomstig, langer durend onderzoek zal nuttig zijn om VR-behandelingen rechtstreeks te vergelijken met therapiesessies in de praktijk.
VR-therapie kan in eerste instantie duur zijn, maar eenmaal goed ontwikkeld kan het op de lange termijn een kosteneffectievere en krachtigere optie zijn. VR zou kunnen helpen bij het ontwerpen van psychologische behandelingen voor andere fobieën, zoals angststoornissen of paranoia, en andere psychische aandoeningen . Deskundigen op dit gebied suggereren dat training door echte therapeuten nog steeds nodig zal zijn voor patiënten met ernstige symptomen. Deze studie is een eerste stap in het gebruik van VR voor de behandeling van een psychische aandoening.
***
Bron (nen)
Freeman D et al. 2018. Geautomatiseerde psychologische therapie met behulp van immersieve virtual reality voor de behandeling van hoogtevrees: een enkelblinde, gerandomiseerde gecontroleerde studie met parallelle groepen. Lancet Psychiatry, 5 (8).
https://doi.org/10.1016/S2215-0366(18)30226-8
***
