Negatief effect van fructose op het immuunsysteem

Een nieuwe studie suggereert dat een verhoogde inname van fructose (vruchtensuiker) via de voeding een negatief effect kan hebben op de immuniteit. Dit is een extra reden om voorzichtig te zijn met de inname van fructose via de voeding, gezien de mogelijke gevolgen voor het immuunsysteem.

Fructose is een enkelvoudige suiker die in veel bronnen voorkomt, zoals fruit, tafelsuiker, honing en de meeste soorten siroop. De fructose-inname is gestaag toegenomen, voornamelijk door de consumptie van grote hoeveelheden fructose ^- glucosestroop, met name in westerse landen. Fructose staat erom bekend in verband te worden gebracht met obesitas, diabetes type 2 en niet-alcoholische leververvetting¹ . Dit komt waarschijnlijk doordat fructose in het lichaam andere metabolische routes doorloopt dan glucose, en deze routes zijn minder gereguleerd. Men vermoedt dat dit leidt tot een verhoogde synthese van vetzuren, met negatieve gevolgen voor de gezondheid² ^. Bovendien zijn mensen, op basis van anekdotische gegevens, meer "gewend" aan en aangepast aan glucose, wat zou kunnen betekenen dat fructose minder goed wordt verwerkt.

Een recente studie toont de mechanismen aan waarmee fructose disfuncties in immuuncellen veroorzaakt ^1. Dit onderzoek verkent de effecten van fructose op immuuncellen, met name monocyten. Monocyten beschermen mensen tegen microbiële invasie en maken deel uit van het aangeboren immuunsysteem ^3. Het aangeboren immuunsysteem voorkomt dat pathogenen het lichaam binnendringen ^4. De negatieve gevolgen van fructose op immuuncellen breiden de lijst van reeds goed beschreven negatieve gezondheidsgevolgen van fructose uit, wat suggereert dat de consumptie van fructose via de voeding mogelijk ook niet bevorderlijk is voor een optimale immuungezondheid. Het is echter belangrijk te benadrukken dat fructose en fruit niet uitwisselbaar zijn, aangezien veel fructosebronnen, zoals fructose-glucosestroop, geen nuttige voedingsstoffen bevatten. Bovendien kunnen bepaalde voordelen van het consumeren van specifieke fruitsoorten, zoals de inname van vezels en micronutriënten, opwegen tegen de risico's van de bijbehorende fructose.

Monocyten die met fructose werden behandeld, vertoonden zulke lage niveaus van glycolyse (een metabolisch proces dat energie levert voor gebruik door cellen) dat de glycolyseniveaus bij fructose vrijwel gelijk waren aan de glycolyseniveaus in cellen die helemaal niet met suiker waren behandeld ^1. Bovendien hadden monocyten die met fructose waren behandeld een hoger zuurstofverbruik (en dus een hogere zuurstofbehoefte) dan monocyten die met glucose waren behandeld ^1. Monocyten die met fructose waren gekweekt, vertoonden ook een grotere afhankelijkheid van oxidatieve fosforylatie dan monocyten die met glucose waren gekweekt ^1. Oxidatieve fosforylatie genereert oxidatieve stress door de vorming van vrije radicalen ⁵.

Fructose-behandelde monocyten vertoonden een gebrek aan metabole aanpassing¹ ^. Fructosebehandeling verhoogde ook ontstekingsmarkers zoals interleukines en tumornecrosefactor significant meer dan glucosebehandeling¹ ^. Dit wordt ondersteund door de bevinding dat fructose in de voeding ontstekingen bij muizen verhoogt¹ ^. Bovendien waren fructose-behandelde monocyten niet metabolisch flexibel en afhankelijk van oxidatieve stofwisseling voor energie¹ ^. T-cellen (een andere immuuncel) werden echter niet negatief beïnvloed door fructose wat betreft ontstekingsmarkers, maar het is bekend dat fructose bijdraagt ​​aan ziekten zoals obesitas, kanker en niet-alcoholische leververvetting. Deze nieuwe bevinding breidt de lijst met potentiële schadelijke effecten van fructose uit door negatieve gevolgen voor het immuunsysteem¹ ^. Dit nieuwe onderzoek toont ook de oxidatieve stress- en ontstekingseffecten van fructose aan en suggereert de kwetsbaarheid van de belangrijke immuuncellen, namelijk monocyten, bij gebruik van fructose als ^{energiebron¹} . Deze studie geeft daarom nog meer reden om voorzichtig te zijn met de inname van fructose via de voeding, gezien de effecten ervan op het immuunsysteem.

***

Referenties:  

1. B Jones, N., Blagih, J., Zani, F. et al. Fructose herprogrammeert glutamine-afhankelijk oxidatief metabolisme om LPS-geïnduceerde ontsteking te ondersteunen. Nat Commun 12, 1209 (2021). https://doi.org/10.1038/s41467-021-21461-4 

2. Sun, SZ, Empie, MW Fructosemetabolisme bij mensen - wat isotopische tracerstudies ons vertellen. Voeden metab (Londen) 9, 89 (2012). https://doi.org/10.1186/1743-7075-9-89 

3. Karlmark, KR, Tacke, F., & Dunay, IR (2012). Monocyten bij gezondheid en ziekte - Minireview. Europees tijdschrift voor microbiologie en immunologie, 2(2), 97-102. https://doi.org/10.1556/EuJMI.2.2012.2.1 

4. Alberts B, Johnson A, Lewis J, et al. Moleculaire biologie van de cel. 4e editie. New York: Garland Wetenschap; 2002. Aangeboren immuniteit. Beschikbaar van: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK26846/ 

5. Speakman J., 2003. Oxidatieve fosforylering, mitochondriale protoncycli, productie van vrije radicalen en veroudering. Vooruitgang in celveroudering en gerontologie. Deel 14, 2003, pagina's 35-68. DOI: https://doi.org/10.1016/S1566-3124(03)14003-5  

***