De klimaatcrisis als gevolg van de opwarming van de aarde die wordt toegeschreven aan overmatige broeikasgassen emissies in de atmosfeer vormt een ernstige bedreiging voor de samenlevingen over de hele wereld. Als reactie daarop werken de belanghebbenden aan het terugdringen van de koolstofemissies in de atmosfeer, waarvan men denkt dat dit de sleutel is tot het voorkomen ervan klimaatverandering. De recente lockdown-maatregelen gericht op het beperken van de verspreiding van het SARS CoV-2-virus dat verantwoordelijk is voor de COVID-19-pandemie hebben tijdelijk de menselijke economische activiteiten verminderd, wat heeft geleid tot verminderde uitstoot in de atmosfeer. Dit leverde een potentieel toekomstscenario op van een veranderde samenstelling van de atmosfeer als gevolg van een vermindering van de emissie. Uit een recent onderzoek blijkt dat de verbeterde luchtkwaliteit als gevolg van lockdowns de atmosferische groei van broeikasgassen niet heeft vertraagd zoals verwacht. Dit kwam door de langere levensduur van methaan (een belangrijk broeikasgas) en deels door de verminderde opname van COXNUMX in de oceanen2. Dit suggereert dat bedreigingen van klimaatverandering en luchtverontreiniging zijn geen twee afzonderlijke, maar onderling verbonden problemen. Daarom moeten inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en de luchtkwaliteit te verbeteren samen worden bekeken.
De ziekte van COVID-19 na de uitbraak in Wuhan in China werd op 30 januari 2020 uitgeroepen tot een uitbraak van internationale zorg. Al snel nam het een uiterst ernstige vorm aan en verspreidde zich wereldwijd en werd op 11 maart 2020 uitgeroepen tot pandemie. Sindsdien heeft de pandemie veroorzaakt ongekend menselijk leed en enorme economische schade.
Inspanningen om COVID-19 in te dammen en te verminderen, rechtvaardigden het opleggen van strenge beperkingen op menselijke activiteiten door middel van lockdowns, wat leidde tot een scherpe daling van industriële en economische activiteiten, transport en vliegreizen die meerdere maanden duurden. Dit resulteerde in een forse vermindering van emissies qua sfeer. De uitstoot van kooldioxide (CO2) daalde in 5.4 met 2020%. De luchtkwaliteit verbeterde tijdens de lockdown. Er werden duidelijk waarneembare veranderingen waargenomen in de samenstelling van de atmosfeer.
Je zou verwachten dat de groei van broeikasgassen in de atmosfeer zou vertragen als gevolg van de lockdown, maar dat gebeurde niet. Ondanks de scherpe daling van de emissies van industrie en voertuigen/vervoer, is de groei van broeikasgassen in de atmosfeer niet vertraagd. In plaats daarvan bleef de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer in ongeveer hetzelfde tempo groeien als in voorgaande jaren.
Deze onverwachte bevinding was deels te wijten aan verminderde opname van CO2 door de oceaanflora. De belangrijkste factor was echter atmosferisch methaan. In normale tijd spelen stikstofoxiden, een van de luchtverontreinigende stoffen (de zes luchtverontreinigende stoffen zijn koolmonoxide, lood, stikstofoxiden, ozon op leefniveau, fijnstof en zwaveloxiden) een sleutelrol bij het op peil houden van het methaan- en ozonniveau in de atmosfeer. Het vormt kortlevende hydroxylradicalen die helpen bij het afbreken van langlevende gassen zoals methaan in de atmosfeer. Door de lockdown gerelateerde afname van de uitstoot van stikstofoxiden betekende een verminderd vermogen van de atmosfeer om zichzelf van methaan te reinigen. Hierdoor wordt de levensduur van methaan (a broeikas gas dat veel effectiever is in het vasthouden van warmte in de atmosfeer dan CO2) in de atmosfeer nam toe en de concentratie van methaan in de atmosfeer nam niet af met de aan de lockdown gerelateerde daling van de emissie. Integendeel, het methaan in de atmosfeer groeide vorig jaar sneller met 0.3%, wat hoger is dan ooit in het afgelopen decennium.
Het terugdringen van de concentraties van broeikasgassen in de atmosfeer is een absolute noodzaak en een gefaseerde vermindering van de CO2-uitstoot is de sleutel daartoe klimaatverandering actieplannen, maar zoals de studie suggereert, wordt de algehele reactie van de samenstelling van de atmosfeer op veranderingen in de emissies sterk beïnvloed door factoren zoals de feedback van de koolstofcyclus op CH.4 en co2, niveaus van achtergrondverontreinigende stoffen, het tijdstip en de locatie van emissieveranderingen, en klimaat feedback op de luchtkwaliteit, zoals bosbranden en ozon klimaat boete. Daarom dreigementen van klimaatverandering en luchtverontreiniging zijn geen twee afzonderlijke, maar onderling verbonden problemen. Daarom moeten de inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en de luchtkwaliteit te verbeteren samen worden overwogen.
***
Bron:
lacher J., c.s. 2021. Maatschappelijke verschuivingen als gevolg van COVID-19 onthullen grootschalige complexiteiten en feedbacks tussen atmosferische chemie en klimaatverandering. PNAS 16 november 2021 118 (46) e2109481118; DOI: https://doi.org/10.1073/pnas.21094811188
***
