Om de lockdown sneller op te heffen, moeten de innovators of ondernemers die IE-rechten hebben op nieuwe technologieën met potentieel om de diagnostiek en therapie voor COVID-19 te verbeteren, die anders misschien niet in staat zijn om de producten op opgeschaald niveau te lanceren vanwege financiële en operationele beperkingen, naar behoren worden gecompenseerd voor de waarde van hun IE-rechten door de openbare instanties en/of farma/biotech-reuzen, wat op hun beurt de nieuwe technologieën in staat zou stellen de dag van massaproductie te zien om de infectie effectief te bestrijden en zo de economische blokkering sneller op te heffen.
De coronaviruspandemie, veroorzaakt door COVID-19, heeft de hele wereld in zijn greep en het aantal COVID-19-gevallen stijgt dagelijks. Op 19 april was het aantal wereldwijd de 2.3 miljoen gepasseerd (1). Momenteel is de enige manier om COVID-19 te voorkomen sociale afstand, oftewel afstand houden van elkaar, totdat er een geneesmiddel is ontwikkeld in de vorm van geneesmiddelen met kleine moleculen (2), vaccins (3) en/of antilichaamtherapie (4). Om sociale afstand te bewaren, hebben verschillende overheden wereldwijd verplichte lockdowns ingesteld om ervoor te zorgen dat mensen thuisblijven en de verspreiding van het virus te stoppen. In landen waar de autoriteiten geen lockdowns hebben afgedwongen, proberen mensen van anderen over geografische grenzen heen te leren en zelf sociale afstand te bewaren door sociale bijeenkomsten te vermijden en binnen te blijven om te voorkomen dat ze COVID-19 oplopen.
Hoewel een lockdown noodzakelijk is om verdere verspreiding van COVID-19 te voorkomen, heeft deze de wereldeconomie (5) ernstig geschaad door de enorme verliezen die ontstaan doordat bedrijven en instellingen voor onbepaalde tijd gesloten blijven zolang de lockdown voortduurt. Daarnaast zijn er enorme sociale kosten verbonden aan de impact op relaties en de geestelijke gezondheid van mensen, doordat ze binnenshuis opgesloten zitten en niet in staat zijn elkaar persoonlijk te ontmoeten. Dit leidt tot problemen zoals depressie en stemmingswisselingen. De medische wereld, het grote publiek en overheidsdeskundigen worstelen met de volgende vragen: Hoe lang moet de lockdown duren? Wat zou de strategie voor het opheffen van de lockdown kunnen zijn? In één keer of in fasen? Hoe kunnen we de gevolgen van de lockdown verzachten? Helaas zijn er geen eenvoudige en eenduidige antwoorden op al deze vragen en heeft iedereen zijn of haar eigen visie op de toekomst, zowel op korte als op lange termijn.
Eén ding is echter zeker: er zijn enorme investeringen gedaan en worden nog steeds gedaan, niet alleen om COVID-19 in te dammen, maar ook om diagnostische en therapeutische interventies te ontwikkelen die kunnen helpen bij de bestrijding van de COVID-19-pandemie. De gevolgen van de lockdown kunnen worden geminimaliseerd en de versoepeling ervan kan worden vergemakkelijkt, afhankelijk van hoe snel diagnostische en therapeutische middelen kunnen worden ontwikkeld. In het kielzog van deze crisis kijkt de wereld naar de gehele wetenschappelijke gemeenschap, met name naar kleinere organisaties, om innovatieve technologische oplossingen te ontwikkelen op het gebied van COVID-19-diagnostiek en -behandeling, door flexibeler en wendbaarder te zijn dan de grote spelers. Hoewel deze innovators baanbrekende technologieën kunnen leveren, beschikken ze mogelijk niet over de productiecapaciteit en het distributiebereik om hun product op grote schaal te brengen. In dit opzicht moeten de grotere bedrijven, filantropische stichtingen en andere vermogende particulieren de financiële middelen verschaffen die nodig zijn voor grootschalige productie en marketing van het product. Dit kan worden gedaan door de innovator te belonen, hetzij door de intellectuele eigendomsrechten van de innovator rechtstreeks aan te kopen, hetzij door een exclusieve/niet-exclusieve licentieovereenkomst aan te gaan voor het gebruik van de technologie van de innovator voor productie en distributie op grotere schaal. De financiële stimulans kan ook door verschillende overheden worden geboden om deze technologieën tegen een betaalbare prijs beschikbaar te maken voor de bevolking. Dit standpunt is verwoord in een artikel van prof. Elias Mossialos (6). Hij benadrukte dat verschillende overheden en filantropische organisaties zich moeten inzetten in deze crisissituatie om de technologieën van de innovators te financieren en/of aan te kopen en ze vervolgens zodanig te vertalen dat ze tegen een betaalbare prijs beschikbaar komen voor het grote publiek.
Het concept van het in licentie nemen van technologieën van innovators door andere bedrijven en deze vervolgens omzetten in een realiseerbaar product is niet nieuw en is al langer gangbaar. Kleine innovatieve bedrijven verkopen hun intellectuele eigendomsrechten op de technologie ofwel rechtstreeks voor een eenmalige vergoeding, ofwel sluiten ze een licentieovereenkomst met een groter bedrijf met meer financiële slagkracht. In dat geval ontvangen de kleinere innovatieve bedrijven een vooruitbetaling, gevolgd door royalty's over de verkoop en mijlpaalbetalingen, afhankelijk van de voorwaarden van de overeenkomst. Het concept van het gebruik van patenten door middel van licentieverlening tegen betaling is elegant beschreven door professor Elias Mossialos in zijn boek "Policies and incentives for promoting innovation in antibiotic research", waarin hij de mogelijkheden en stimulansen analyseert om R&D voor antibiotica te bevorderen. Hij stelt voor om een 'Patent Pool (PP)' op te richten als "een coördinerend mechanisme dat de collectieve verwerving en het beheer van intellectueel eigendom mogelijk maakt voor gebruik door derden tegen betaling" en 'Product Development Partnerships (PDP's) als een middel om een betere samenwerking tussen verschillende entiteiten te bevorderen.
Het concept van 'PP' is dat het kan worden bevolkt door octrooien die afkomstig zijn uit de publieke of de particuliere sector. Elke entiteit die het octrooi wil gebruiken om het nieuwe product te ontwikkelen, kan het octrooi uit de pool in licentie geven door een vooruitbetaling en/of royalty's op de verkoop van het product later te betalen. Dit kan de transactiekosten en belemmeringen voor markttoegang als gevolg van IP-bescherming helpen verminderen. Prof. Mossialos bespreekt ook voorbeelden in zijn boek waar het bundelen van octrooien nuttig was, met betrekking tot antibioticaonderzoek.
In het geval van PDP's (Product Development Partnerships) kunnen entiteiten een nauwere samenwerking aangaan door zich te richten op productontwikkeling vanaf het einde van de klinische fase tot aan de klinische proeven. Dit zou resulteren in een productontwikkeling waarbij verschillende partijen het risico en de opbrengst delen.
De ontwikkeling van een soortgelijk concept als een 'octrooipool' en 'partnerschappen voor productontwikkeling' is vandaag de dag hard nodig, nu de wereld worstelt met de COVID-19-pandemie. De 'octrooipool' biedt een mechanisme waarmee verschillende entiteiten hun octrooien kunnen aanbieden. Deze octrooien kunnen vervolgens worden overgenomen door interessante en capabele bedrijven/onderzoeksinstituten om snel diagnostische en/of therapeutische producten voor COVID-19 te ontwikkelen en zo de lockdown snel op te heffen. Zodra dit concept is ontwikkeld, komt het concept van 'partnerschappen voor productontwikkeling' in beeld, waarbij verschillende/dezelfde bedrijven het ontwikkelde product overnemen en de klinische ontwikkeling en validatie ervan starten.
Een andere optie, 'Marketing- en Commerciële Partnerschappen (MCP's)', wordt voorgesteld na de productontwikkelingsplannen (PDP's). Deze optie wordt geboden zodra het product is ontwikkeld, geproduceerd en klaar is voor commercialisering. Dit houdt in dat bedrijven marketingovereenkomsten sluiten met de ontwikkelaar van het product voor marketing- en commerciële rechten in verschillende regio's wereldwijd, zodat het product de gehele wereldbevolking zonder grote problemen kan bereiken. De vaardigheden die van bedrijven die deelnemen aan MCP's worden vereist, verschillen aanzienlijk van die van bedrijven/instituten die betrokken zijn bij PDP's. MCP's kunnen zelfs verschillende staatsregeringen en volksgezondheidsinstellingen betrekken als er behoefte is aan een betaalbaar product voor de bevolking van een bepaald land om de ziektelast te verminderen.
De hoeveelheid geld die gemoeid is met het ontwikkelen van de concepten van PP's, PDP's en MCP's voor COVID-19 is veel minder dan de hoeveelheid geld die de afzonderlijke landen verliezen als gevolg van lockdown en andere gevolgen in verband met de pandemie.
Het punt dat hier mee naar huis moet worden genomen, is dat, in deze pandemische situatie die de hele wereld ervaart met betrekking tot COVID-19, de concepten met betrekking tot PP's, PDP's en MCP's, indien ontwikkeld, kunnen leiden tot een snelle ontwikkeling van een diagnostische en/of therapeutisch regime gelijktijdig met het compenseren van de relevante ontdekkers en ontwikkelaars van het product.
De resulterende nieuwe en betaalbare diagnostische procedures en therapeutische interventies voor COVID-19, zouden de lockdown-mogelijkheden in de toekomst vergemakkelijken, misschien veel eerder dan verwacht, en economische verliezen besparen waar de wereld onder lijdt.
***
Referenties:
1. Worldometer 2020. COVID-19 CORONAVIRUSPANDEMIE. Laatst bijgewerkt: 19 april 2020, 14:41 GMT. Online beschikbaar op https://worldometers.info/coronavirus/ Geraadpleegd op 19 april 2020.
2. Gordon CJ, Tchesnokov EP, et al 2020. Remdesivir is een direct werkend antiviraal middel dat de RNA-afhankelijke RNA-polymerase van het ernstige acute respiratoire syndroom coronavirus 2 met hoge potentie remt. J Biol Chem. 2020. Eerste publicatie op 13 april 2020. DOI: http://doi.org/10.1074/jbc.RA120.013679
3. Soni R., 2020. Vaccins tegen COVID-19: een race tegen de klok. Scientific European. Gepubliceerd op 14 april 2020. Online beschikbaar op http://scientificeuropean.co.uk/covid-19/vaccines-for-covid-19-race-against-time/ Geraadpleegd op 19 april 2020.
4. Temple University 2020. Temple behandelt eerste patiënt in de VS in klinische studie met gimsilumab voor patiënten met COVID-19 en acuut respiratoir distresssyndroom. Nieuwsbericht van de Lewis Katz School of Medicine, geplaatst op 15 april 2020. Online beschikbaar op https://medicine.temple.edu/news/temple-treats-first-patient-us-clinical-trial-gimsilumab-patients-covid-19-and-acute . Geraadpleegd op 19 april 2020.
5. Maital S en Barzani E 2020. De wereldwijde economische impact van COVID-19: een samenvatting van onderzoek. Samuel Neaman Institute. Gepubliceerd maart 2020. Online beschikbaar op https://www.neaman.org.il/Files/Global%20Economic%20Impact%20of%20COVID-19.pdf . Geraadpleegd op 19 april 2020.
6. Mossialos E., 2020. Het betalen van innovators is de weg uit de lockdown. The Times. Gepubliceerd op 15 april 2020. Online beschikbaar op https://www.thetimes.co.uk/article/paying-innovators-is-the-way-out-of-lockdown-b3jb6b727. Geraadpleegd op 19 april 2020.
7. Mossialos E, Morel CM, et al, 2010. Beleid en stimulansen voor het bevorderen van innovatie in antibioticaonderzoek. Europees Observatorium voor Gezondheidssystemen en -beleid WHO. Online beschikbaar: http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0011/120143/E94241.pdf . Geraadpleegd op 16 april 2020.
***
